Gölgelerin soğukluğunda bir kalp,
Yalnız sokaklara düşen yağmur gibi,
Sessiz ve beklentisiz düşer yere.
Kemanların gözyaşlarıyla uyurum her gece.
Ve rüyalarımdaki kahramanların ölüşünde,
Bırakırım onları, gökkuşağının uzandığı şelalelere.
Yıldızların arasında ki bir uçurtmada,
Salınırken boşlukta bir martıyla,
Hislerini kıskanırım, bu cansızlıkta.
Kelebek olurum belki bir günlüğüne.
Uçabileceğim her yere, kendi ezgilerimle,
Savaşırım sizinle, yarınsız bir gelecekte.
İsmail Andaç Iltar
14.03.2004 04.22
Şubat 1968. Güney Vietnam Polis Şefi Nguyen Ngoc Loan, Viet Kong'lu olduğundan şüphelendiği genci öldürürken...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder