Yangın

Günlük tutamadım her günün ardından
Korkup yanına gidemediğim onca kadını
Yazamadım, olmadı…
Bedenimin halatlarını alıp fırlatamadım
Kuramadım o sonsuz bağı
Yalnızlığın sessiz ağı
Aldı beni kendine

Bir şeyler yazacak olsam
Eski dostları görür gibi olur
Korkarım neden bilmeden
Sanki son dakikam
Ya da yeni bir yaşam
Korkarım neden bilmeden
Kaybettiklerimi göstermekten
Ne olduğumu bilmeden

Bulamazlar başka bir şey karşılarında
Seksen kilo etten
Yapılmış bir beden
Ve bir de üç kuruşluk ceketten,
Başka bir şey karşılarında
Bulamazlar…

Verilmiş cezam,
Bilmem hangi yasadan
Bana yaratılan bu zindan
Özgürlüğümü almamış sadece
Ecele kadar çekeceğim yük
Bindirilmiş üstüme
Bilmem kaç tondan

Karşınızda duramam
Keşke olsa hayat basit
Yazı tura
Beyaz siyah gibi
Hayır değil!

Yüreğimi yakan bir çeşit asit
Nefret ve kan
Ölüm gibi
Ölüm…

Acıtır
Öyle acıtır ki
Ruhumu sonsuz bir yangın gibi
Zalimce ısıtır
Ruhum değişir
Unuttuğunuz o güler çocuk
Olur, binlerce şiir
Duramaz karşınızda
Duramaz…
31.01.2008 01.28