Bir milyon

Bir milyon burada
Işığa yürüyoruz,
Aydınlık bahçelere doğru.

Öyle hızlı çarpıyor ki yüreğimiz,
Gökyüzü yaran gürültüye benziyor
Ve öyle hızlı esiyoruz ki bu gelincik tarlasında
Önümüzdeki duvarlar eriyor ayaklarımız altında.

Şerefi ceplerinde unutanlara
Hatırlatıyoruz bu meydanda
Biz ataların çocukları
Göğsü dik duruyoruz önlerinde
Ve çarpıyoruz ayazımızı yüzlerine

Bir milyon burada
Tek ve yüce bir yıldız gibi yükseliyor göğe.
Nazım’ın memleketi burada.
Yabancı toprakta yatsa da
Hissediyor kemikleri halkının çığlıyla.

Ruhu ak gençler
Akıyor çağlayanlarda
Ve onlarda milyonlarda.

Yedi tepe titriyor taze adımlarının altında
Ve öyle sesleniyorlar ki dünyaya
Gururluca selam veriyorlar
Biz özgür pınarlara.

Eşkıya’nın elinden alıp silahı,
Kendisiyle birlikte gömüyoruz.
Sattığı kutsal toprağın altına.
Lakin layık değildir oraya
Çünkü biz atalarının çocuklarının
Milyonları var orada.

Bir milyon
Saymaya yetmez,
Rakam gerekmez.

Sesimiz özgürlüğümüzün kanatları,
Uzanmışız anavatana.
Ve sonra dünya olmuşuz,
Uzanmışız bilmediğimiz diyarlara.
Sonsuza dek parıldamak adına.

Bir milyon var orada.
Irk, din, kimlik demeden.
Halkın gücü var.

İsmail Andaç Iltar
30.04.2007 02.40