Çocuktuk
Tanıştık, hatırlamadığımız bir gün
Bulutlu ve soğuk
İlkbahardı, ilk bahar…
Çocuktuk
Ki adam mı olduk?
Seneler hüsranlarla boğuldu
Dalgaların üstüne uzandığım zamanlar
Hayat nefesi aldırdı
En güzel anlar.
Çocuktuk
Büyüdükçe küçüldük
Yaralarla sarıldık
Rüzgâr bedenimi,
Geçmişimin geleceğimi sarması gibi
Çocuktuk
Ayrıldık, hatırlamadığımız bir gün
Yollar ayrıldı
Zaman unutturarak değişti
Ama ben çocuk kaldım
Onca hüsran rağmen
Ya sen?
İsmail Andaç Iltar
13.04.2008 13.19
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder