Demetrius;
Seni sevmiyorum, peşimi bırak artık.
Lysander’la güzel Hermia nerede?
Birini öldürmek istiyorum; ötekiyse öldürecek beni.
Bu ormana kaçtılar demiştin; işte ben ormandayım,
Ama aklım bende değil; Hermia’ma kavuşamadım çünkü.
Haydi, git yanımdan, gelme artık peşimden.
Helena;
Mıkbatıs gibi çekiyorsun beni – yüreği kaskatı bir mıknatıs.
Ama çektiğini demir sanma; has çeliktir yüreğim.
Sen çekme gücünü bırak, benim de kalmasın ardından gelme gücüm.
Demetrius;
Seni ayartıyor muyum? Tatlı sözler mi söylüyorum sana?
Seni sevmiyorum, sevemem demiyor muyum her zaman?
Helena;
Bunları duyarken bile ağzından, sevgim artıyor.
Senin sadık köpeğin oldum artık.
Beni dövsen de, sana sürtünmekten vazgeçmem.
Köpeğine ne yaparsan, bana da onu yap:
İt beni, tekmele, yanında yok say, bırak git,
Ama, sana layık değilsem de, izin ver peşinden geleyim.
Hiç değilse köpeğini sevdiğin gibi seversen beni,
Sevgilerin en yücesini bulmuş sayarım kendimi.
Demetrius;
Yeter artık, nefretimi daha fazla zorlama;
Neredeyse hasta oluyorum seni gördükçe.
Helena;
Bense seni görmediğim zaman hastayım.
Demetrius;
Bence bu davranışın pek yakışık almıyor.
Senin gibi bir kız başını alır buralara gelir,
Onu sevmeyen birine teslim eder mi kendini?
Gece karanlığında, böyle ıssız bir yerde,
Ya bana saldırırsa diye düşünmez mi?
Helena;
Kişiliğin yeterli güvence bana.
Yüzünü gördüğüm sürece gece gündüz benim için;
O halde henüz karanlık basmış değil.
Bu ormana gelince; dünyalar burada sanki,
Benim gözümde dünya sensin ve sen buradasın çünkü.
İşte karşımda duruyor, bana bakıyor ya dünya,
Kim demiş burası ıssız, ben de yalnızım diye?
Demetrius;
En iyisi kaçıp gitme buradan, bir yere gizlenmeli,
Seni de vahşi hayvanların insafına bırakmalı.
Helena;
En vahşisinin bile yüreği seninkinden yufkadır.
Haydi, nereye istersen kaç; varsın masal değişsin;
Apolla kaçıyor, Daphne peşine düşüyor olsun;*
Kumru kartalı kovalasın; ürkek karaca var hızıyla
Kaplanın ardından kovalasın; - neye yarar,
Kovalayan korkak, kaçan yürekliyse eğer?
William Shakespeare
Amaç, sevgi uğruna ölmek değil, uğrunda ölünecek sevgi bulmaktır.*Nehir tanrısı güzel kız Daphne, Güneş tanrısı Apollo’dan kaçarken, onun elinden kurtulabilmek için bir defne ağacına dönüşmüş.
